16-02-06

Tortelduifjes

 

Twee tortelduifjes zitten ’s morgens op de betonnen schutting naar het venster te staren van ons computer kamertje.

 

Ik was eerst zo ijdel om te denken dat zij mij een liefdevolle blik wilde geven.

Ik die achter de computer zit en zij die steeds op de schutting van links naar rechts dribbelde, terwijl ze hun koppeke liefdevol bewogen en knipoogde.

 

En ikke maar denken…och…. wat schattig van die duifjes.

Het was precies....als ik nog eens keek en riep…dag schattekes…komen jullie kijken wat ik aan het doen ben, alsof ze nog meer hun best wilde doen.

 

Deze gedachten had ik tot een paar dagen geleden, want toen werd ik uit mijn illusie geslingerd. Ik was buiten en keek eens naar het venster van de computerkamer, wat deze duifjes eigenlijk zagen…."niets"…ik zag alleen mezelf spiegelen in het venster en toen ging er bij mij een lichtje branden.

 

Die duiven zagen hun eigen spiegelen, zij waren verliefd op de duifjes die ze in het venster zagen en ze probeerde die te verleiden.

 

Toen ik dit gisteren weer zag, wist ik dat hun vleierij niet voor mij bedoelt was.

 

Ik begreep de situatie…zo verliefd als ze tegen elkander deden…van hallo zeg…vind jij die linkse gene knapperd en als de ander dan instemmend knikte….zag je die denken…maar dan is die rechtse het ventje van mijn leven.

 

Tja…jongens…het voorjaar is in zicht….wij hebben al een verliefd koppelke in onze tuin.

 

 

 

Gepost door m@ri@n in blogpraatjes

De commentaren zijn gesloten.